Kerygmat

Chcę Ci powiedzieć, że Bóg Cię kocha. Kerygmat. 

„Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” (1 Kor 9, 16)
Biada każdemu z nas, kiedy odmawiamy, rezygnujemy z głoszenia Dobrej Nowiny. My, jako projekt Świadomość, staramy się tam gdzie tylko dotrzemy, ogłaszać, że Jezus Chrystus jest naszym Życiem, Panem, Zbawicielem. Kerygmat jest pierwszym głoszeniem Dobrej Nowiny. Ma na celu obudzenie w ludziach wiary w Chrystusa, ogłoszenie Boga jako Jedynego Zbawiciela świata, pokazanie Jego nieskończonej miłości.   Kerygmat nie jest głoszeniem doktryn Kościoła, spisem zakazów i nakazów, lecz formą opowiadania o Bogu, Który jest tu i teraz, blisko nas. Bogu, Który nas nigdy nie opuści. To od nas zależy, czy zaprosimy Go do naszego życia. Bóg mówi do każdego z nas: „Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną” (Ap 3, 20).

1. BÓG CIĘ KOCHA

„Ukochałem cię odwieczną miłością” (Jr 31, 3)
Jest to najważniejsza prawda i fundament naszej wiary. Słowa, które powinny przenikać nasze serca, a niestety często traktujemy jako zwykły slogan powtarzany w Kościele. To nie jest puste hasło. To Prawda! Jesteś ukochanym dzieckiem Boga. Tak Ty, właśnie Ty! „Bo góry mogą ustąpić i pagórki się zachwiać, ale miłość moja nie odstąpi od ciebie i nie zachwieje się moje przymierze pokoju, mówi Pan, który ma litość nad tobą” (Iz 54, 10). Bóg swoją miłością chce zmieniać Twoje życie. Chce w nie wejść i przemieniać. Chce wejść z Tobą w osobistą i intymną relację, byś doświadczył Jego Miłości i tego, jak Mu bardzo na Tobie zależy.  Pozwól się kochać Bogu, daj Mu szansę! Bóg nie jest nachalny, nie wejdzie w Twoje życie jeśli Mu na to nie pozwolisz, ale będzie nieustannie pukał do Twojego serca. Ty nigdy Mu się nie znudzisz, nie zostawi Cię, nie zawiedzie, nie zrani. Bóg mówi do Ciebie: „ Nie lękają się, bo cię wykupiłem, wezwałem cię po imieniu: tyś moim” (Iz 43, 1). 

Bóg składa Ci obietnicę, której nigdy nie złamie. „ Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona? A nawet, gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie. Oto wyryłem cię na obu dłoniach” (Iz 49, 15-16). Możesz czuć się odrzucony przez ludzi, niekochany przez rodziców, samotny, a wtedy przychodzi Bóg, który mówi Ci, że  jesteś od początku chciany i kochany. Bóg obdarzył Cię swoją nieskończoną miłością jeszcze zanim powstałeś w łonie swojej matki. Dla Niego jesteś najważniejszy! Twoje imię jest wyryte na Jego dłoniach. Spójrz na Niego, jak na troskliwego i kochającego Ojca, który w każdej sekundzie myśli o Tobie, dba o Ciebie, ofiarowuje Ci swoją miłość. I nie myśl, że na tę miłość musisz zasłużyć! Bóg kocha Cię takim, jakim jesteś. Bez względu na Twoja przeszłość, teraźniejszość, podejmowane decyzje, życiową sytuację. Kocha Cię bezwarunkowo, bezgranicznie, nieustannie. 

Dlaczego tak często nie doświadczasz Jego miłości? Bo… 

2. JESTEŚ GRZESZNIKIEM

„wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej” (Rz 3. 23)
Tym, co przeszkadza mi w doświadczaniu Bożej miłości jest moja grzech. Bóg szanuje naszą wolność, a my podejmujemy decyzje. Istotą grzechu jest brak zaufania, którego rodzi się lęk, przez to uciekamy od Pana Boga i popadamy w różne grzechy: lenistwo, gniew, zaniedbanie czynienia dobra, egoizm, pycha.  Nigdy nie zdołamy się nawrócić, jeśli nie dostrzeżemy z czego mamy się nawracać. Pomoc do Ciebie przychodzi, Bóg wyciąga rękę. Teraz kolej na podjęcie decyzji przez Ciebie- czy chcesz tę pomoc przyjąć. 

Grzech jest jak ogromny problem, z którym wiesz, że sam sobie nie poradzisz. Musi przyjść ktoś większy, silniejszy, który go pokona, pomoże Ci z nim walczyć. Tylko musisz sobie zdać sprawę z tego, że grzech jest obecny w Twoim życiu. Największym grzechem jest brak poczucia grzechu. Tylko jeśli uznasz w sobie swoją słabość, grzeczność, będziesz gotowy przyjąć pomoc. 

Bóg kocha Cię miłością bezwarunkowej, lecz grzech nie pozwala Ci doświadczyć tej miłości. Sam nie jesteś sobie w stanie z tym poradzić. Ratunkiem dla Ciebie jest Jezus Chrystus!

 3. ZBAWIENIE JEST W JEZUSIE 

„Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat, aby świat potępił, ale po to, aby świat został zbawiony” (J 3, 15-16) 
Bóg wlewa w nas swoją miłość. Szczególnie chce nas nią „zalać” wtedy, kiedy jesteśmy jak rozbite naczynia. Potłuczeni przez swoje życie, ludzi, grzech. Mówi wtedy do Ciebie: „Nie lękaj się, bo Ja jestem z Tobą” (Iz 41, 10). Bóg tak ukochał człowieka, że na świat posłał swojego Jedynego Syna, by zbawił nas wszystkich, każdego osobno. Bóg stał się człowiekiem. Jezus Chrystus poniósł męczeńską śmierć na krzyżu właśnie za Ciebie! Umarł za każdy Twój grzech, który popełniłeś i który będziesz popełniał. Za grzech, którym ranisz siebie, innych, a przede wszystkim samego Boga. Nie potępia Ciebie. Pomimo Twojego grzechu patrzy na Ciebie z ogromną miłością, delikatnością, uczuciem. 

Chrystus umarł na krzyżu i zmartwychwstał dla Twojego zbawienia. Co to znaczy być zbawionym? To znaczy,  że Bóg przebacza i zapomina wszystkie nasze grzechy, winy. Czyni nas wolnymi. Wyrywa z niewoli grzechu, który nas obezwładnia. Rozcina więzy, zrywa kajdany. Chce naszej wolności na każdy dzień. Niósł ciężki krzyż, do którego został przybity, byś Ty nie musiał nosić swojego. Kiedy pojawiają się chwile zwątpienia, bezradności, bezsilności, spróbuj na przekór wszystkim i wszystkiemu wołać: „Oto Bóg jest zbawieniem moim! Będę miał ufność i nie ulęknę się, bo mocą moją i pieśnią moją jest Pan. On stał się dla mnie zbawieniem!” (Iz 12, 2).

4. WIARA I NAWRÓCENIE

„Rzekł do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie.
Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?»” (J 11, 25-26)
Bóg mówi prosto: uwierz, a będziesz mieć życie wieczne. Wystarczy uwierzyć, zaufać. Nawróć się! Przyjdź do Chrystusa, oddaj mu wszystko, całego siebie. On Cię uleczy, uzdrowi! Zawierz Mu i pozwól na zmianę w swoim życiu. Musisz coś dać, żeby zyskać. Pozwól Bogu zmienić swoją rzeczywistość. Wiara jest odpowiedzią na niepojętą miłość Boga. Jest łaską i wyznaniem serca, że pokładam ufność w Panu. „Wiara zaś jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy”(Hbr 11, 1). 

Nawrócenie jest początkiem nowego życia. Życie z Bogiem, dla Bogu, dzięki Niemu. Trzeba porzucić stare życie i dać się porwać w ramiona Miłości. Jezus zmieni Twoje życie, uzdrowi je. Wybierając Jezusa potrzeba serca mężnego i walecznego, które przylgnie do Niego i bez względu na wszystko będzie przy Nim trwało. Dlatego odpowiedz na pytanie: czy przyjmujesz Jezusa Chrystusa jako swojego Jedynego Pana i Zbawiciela? Czy oddajesz Mu całe swoje życie? Czy chcesz by zasiadł na tronie Twojego życia? Powiedz Bogu „tak”! Odpowiedz na Jego miłość, nie pozwól na to, by musiał czekać na to, by zamieszkać w Twoim sercu. Wybieraj Go nieustannie. Niech twój każdy wybór, będzie wybieraniem Jezusa. Szatan będzie próbował Cię odciągać od miłości Boga. Wtedy Ty jeszcze silniej mów, że Jezus Chrystus jest Twoim Zbawicielem. Nie lękaj się, bo Bóg sam wystarczy! Nie odchodź od Niego, kiedy będziesz „czuł”, że nie jesteś godny Jego miłości. Wtedy z mocą wołaj „Bóg jest miłością!” (1J 4, 8b).  

Na drodze Twojej wiary będą pojawiały się trudności, przeszkody, ciemności, grzech. To doświadczenia, które przeżywane z wiarą i zaufaniem do Boga, mogą Cię do Niego jeszcze bardziej zbliżyć. Tylko ufaj! Nie wątp nigdy w Jego obecność, choćby cały świat mówił Ci, że Go nie ma, choćbyś sam nie dostrzegał Jego obecności. Zawsze zwracaj się do Boga, który oświetli Twoje drogi. Bo Jesus „jest drogą, prawdą i życiem” (J 14,6). 

„Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną” (Ps 23, 4) 

5. DUCH ŚWIĘTY

„ Gdy naszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.  (Dz 2,1.4)  

Jezus Chrystus umarł zmartwychwstał dla naszego zbawienia. Wstąpił do nieba i zasiadł po Prawicy swojego Ojca. Posłał nam Swojego Ducha, który jest Jego mocą działającą w naszym życiu. 

Duch Święty przychodzi do serca człowieka i przemienia je. Przenika je, wlewa w nie ogień Bożej miłości. Rozpala czasami ugaszone płomienie wiary. Daje nadzieję w chwilach zwątpienia, odwagę do pokonywania lęku.  „Ducha mojego chcę tchnąć w was i sprawić, byście żyli według mych nakazów i przestrzegali przykazań, i według nich postępowali” (Ez 37, 27).  To On sprawia, że jesteśmy zdolni zachowywać Boże przykazania, Jego naukę. Duch Święty wlewa w nas miłość, która przynagla do życia z Bogiem, zachowywania wierności wobec Niego. Czyni nas zdolnymi do życia w prawdzie, w wierze, z nadzieją i miłością, do życia zgodnie z wolą Bożą. Takie życie przynosi owoce: „miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność,  łagodność, opanowanie. Przeciw takim [cnotom] nie ma Prawa” (Ga 5, 22-23).

Otwórz się na działanie Ducha w Twoim życia przez Eucharystię, modlitwę, adorację Najświętszego Sakramentu. Wołaj: Duchu przyjdź! 

6. WSPÓLNOTA

„Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach” (Dz 2, 42)
Duch Święty, którego dał nam Pan i którego przyjmujemy do naszego życia, pozwala budować relacje i tworzyć wspólnoty. Kościół ma wymiar wspólnotowy, w którym gromadzimy się wokół zmartwychwstałego Chrystusa. Jesteśmy wszyscy Bożymi dziećmi. Wspólnota jest miejscem rozwoju nowego człowieka w nas. 

W kościele tworzą się co raz to nowe ruchy, stowarzyszenia, wspólnoty, w których każdy z nas może znaleźć miejsce dla siebie i gdzie dostajemy szanse rozwoju duchowego.  Człowiek, który uwierzył w Bożą miłość, która jest bezwarunkowa pomimo ludzkiej grzeszności, wybrał Jezusa jako swojego Pana i Zbawiciela, powinien uczynić krok następny- wejść do konkretnej wspólnoty, by tam, w środowisku wiary, wzrastać duchowo w nowym życiu, które otrzymał wraz z Duchem Świętym oraz świadczyć o Bogu. 

„Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” (Mt 18, 20).